چگونه توانستم با طراحی فعالیت های مبتنی بر یادگیری مشارکتی، مهارت های اجتماعی و زندگی را به دانش آموزان کلاس چندپایه آموزش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی تاثیر فعالیت های مبتنی بر یادگیری مشارکتی بر پرورش مهارت های زندگی (همکاری، مسئولیت پذیری، حل تعارض و رهبری) در کلاس چندپایه دبستان گرویس، واقع در منطقه مرزی آلان، انجام شد. با توجه به چالش های موجود، از جمله ناهمگونی سنی و تحصیلی دانش آموزان (یک دختر پایه پنجم، یک پسر پایه سوم، یک دانش آموز پسر پایه دوم با نیازهای ویژه و دو نوآموز پسر پیش دبستانی) و نقش اینجانب به عنوان تنها معلم و مدیر، این پژوهش با طراحی فعالیت هایی با رویکردهای فعال و تعاملی نظیر بازی های گروهی، فعالیت های جذاب ساده و قابل اجرای مهارت آموزی و بحث های کلاسی و پروژه های عملی مهارت آموزی متناسب با سن آنها به منظور ارتقای مهارت های اجتماعی و زندگی دانش آموزان استفاده گردید.. داده ها از طریق ابزارهای کمی (پرسشنامه ها و چک لیست های مشاهده ای) و کیفی (مصاحبه ها و یادداشت های روزانه) جمع آوری و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که اعتمادبه نفس دانش آموزان از ۲.۳ به ۳.۸ (از ۵) افزایش یافت و همکاری گروهی ۴۵ درصد بهبود یافت. روایت های کیفی، از جمله اظهارات دختر پایه پنجم درباره نقش همیار معلم و گزارش والدین درباره انتقال مهارت ها به خانه، اثربخشی این رویکرد را تایید کرد. این نتایج، هم راستا با پژوهش های پیشین مانند کریمی (۱۳۹۱) و یونسکو (۲۰۱۸)، پتانسیل کلاس های چندپایه را برای تحول اجتماعی برجسته ساخت. با این حال، محدودیت هایی مانند تعداد کم نمونه، فشار کاری معلم و کمبود منابع، تعمیم نتایج را محدود کرد. عوامل کلیدی موفقیت شامل خلاقیت معلم، مشارکت دانش آموزان و اولیا، و استفاده از منابع بومی بود. دستاوردهای جانبی شامل تقویت انسجام اجتماعی و الگویی برای مستندسازی تجربیات است. در نهایت، پیشنهاد می شود حمایت های سیاستی، آموزش معلمان، و پژوهش های طولی برای پایداری نتایج اجرا شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های زندگی ، کلاس چندپایه ، مناطق محروم ، اقدام پژوهی