پیش بینی گرایش به روابط فرازناشویی بر اساس استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی و تعارض زناشویی در مردان متاهل

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی گرایش به روابط فرازناشویی بر اساس استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی و تعارض زناشویی در مردان متاهل شهر شیراز انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی مردان متاهل ۲۰ تا ۵۰ ساله ساکن شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ بود. با استفاده از جدول مورگان، حجم نمونه ۳۵۰ نفر تعیین و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب گردید. ملاک های ورود شامل متاهل بودن، داشتن حداقل مدرک دیپلم، سن بین ۲۰ تا ۵۰ سال و عدم تجربه رخدادهای تنش زای عمده (مانند طلاق یا مرگ نزدیکان) در سه ماه گذشته بود. ملاک های خروج شامل درگیر بودن در پرونده طلاق، وجود اعتیاد، تکمیل نامناسب پرسشنامه ها و عدم تمایل به شرکت در پژوهش بودند. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه دموگرافیک، پرسشنامه گرایش به روابط فرازناشویی بشیرپور و همکاران (۱۳۹۷)، پرسشنامه استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی خواجه احمدی و همکاران (۱۳۹۵)، و پرسشنامه تعارضات زناشویی MCQ براتی و ثنایی (۱۹۹۶) بودند. داده ها پس از نمره گذاری وارد نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ شده و در دو سطح توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. شاخص های توصیفی با استفاده از آزمون کای دو برای توزیع فراوانی متغیرهای جمعیت شناختی و محاسبه میانگین و انحراف معیار ارائه شد. در سطح استنباطی، پس از بررسی پیش فرض های نرمالیتی (آزمون های شاپیرو–ویلک و کلموگروف–اسمیرنوف)، همگنی واریانس ها (آزمون لون)، تحلیل رگرسیون چندگانه به کار رفت. نتایج نشان داد استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی و تعارض زناشویی هر دو به طور معناداری گرایش به روابط فرازناشویی را پیش بینی می کنند. این یافته ها بر اهمیت توجه همزمان به عوامل رفتاری-فناورانه و عوامل روان شناختی-ارتباطی در پیشگیری از روابط فرازناشویی تاکید دارند و پیشنهاد می شود برنامه های مداخله ای و آموزشی متناسب با این دو حوزه طراحی و اجرا گردد.

کلیدواژه ها:

روابط فرازناشویی ، شبکه های اجتماعی مجازی ، تعارض زناشویی