اثربخشی رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر اضطراب مرگ و ارتقاء امید در افراد مبتلا به سرطان رحم شهر قائمشهر

هدف این تحقیق اثربخشی رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر اضطراب مرگ و ارتقاء امید در افراد مبتلا به سرطان رحم بوده است روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان رحم قائمشهری تحت درمان در مرکز درمان سرطان بیمارستان امام شهر ساری به تعداد ۱۵۰ نفر در سال ۱۴۰۳ بود. شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. از پرسشنامه اضطراب مرگ توسط دکتر نیما قربانی و همکاران در سال ۲۰۰۸ و پرسشنامه امیدواری که توسط اشنایدر، هاریس، اندرسون، هولران، ایرونیک و همکاران (۲۰۱۴) جهت گردآوری اطلاعات استفاده می شود.تعیین حجم نمونه با کسب رضایت آگاهانه و براساس معیارهای ورود و خروج می باشد.نمونه آماری در این پژوهش شامل ۳۰ نفر (۱۵ نفر برای گروه کنترل و ۱۵ نفر برای گروه آزمایش) بوده است. همچنین تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام شد. در تحلیل استنباطی، از تحلیل کوواریانس چند متغییره استفاده شد. یافته ها چنین نشان می دهد رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر اضطراب مرگ و ارتقاء امید در افراد مبتلا به سرطان رحم بطور همزمان (۰۰۱/۰> p ; ۱۱، ۲:df ; ۳۹۲/۱۷۱= F) موثر بوده است و اندازه اثر گروه ۸۴۹/۰ بدست آمده است. با توجه به یافته ها نتایج چنین نشان می دهد رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر اضطراب مرگ و ارتقاء امید در افراد مبتلا به سرطان رحم موثر است. با توجه به نتایج به دست آمده این نوع درمان بر ارتقاء امید به زندگی دراین تحقیق موثر تر از اضطراب مرگ بوده است.

کلیدواژه ها:

رواندرمانی پویشی کوتاه مدت فشرده ، اضطراب مرگ ، ارتقاء امید ، سرطان رحم