نقش سرمایه روان شناختی دانش آموزان در تاب آوری تحصیلی و سازگاری با محیط های یادگیری ترکیبی (حضوری–مجازی)

در سال های اخیر، با گسترش محیط های یادگیری ترکیبی (حضوری–مجازی) و افزایش پیچیدگی های آموزشی، تاب آوری تحصیلی دانش آموزان و توانایی سازگاری آن ها با شرایط متنوع یادگیری اهمیت فزاینده ای یافته است. سرمایه روان شناختی، به عنوان مجموعه ای از منابع روانی مثبت شامل خودکارآمدی، امید، خوش بینی و تاب آوری، توانایی دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های آموزشی و حفظ عملکرد تحصیلی در محیط های متغیر افزایش می دهد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که دانش آموزانی که از سطح بالایی از سرمایه روان شناختی برخوردارند، قادر به مدیریت استرس، تنظیم هیجانات و استفاده موثر از فرصت های یادگیری ترکیبی هستند و به این ترتیب تاب آوری تحصیلی و سازگاری آن ها با محیط های یادگیری حضوری و مجازی افزایش می یابد. این مقاله با هدف مروری بر مطالعات مرتبط با سرمایه روان شناختی، تاب آوری تحصیلی و سازگاری دانش آموزان با محیط های یادگیری ترکیبی، به تحلیل یافته ها، شناسایی عوامل موثر و ارائه چارچوب مفهومی برای پژوهش های آینده می پردازد. نتایج مرور نشان می دهد که تقویت سرمایه روان شناختی از طریق مداخلات آموزشی، راهبردهای حمایتی و استفاده هدفمند از فناوری، می تواند به ارتقای تاب آوری تحصیلی و سازگاری با محیط های یادگیری ترکیبی کمک کند و زمینه ساز توسعه برنامه های آموزشی نوین و کارآمد باشد

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، تاب آوری تحصیلی ، سازگاری یادگیری ، محیط یادگیری ترکیبی ، آموزش حضوری–مجازی