رفتار درمانی شناختی مثبت نگر در اختلالات یادگیری

روانشناسی مثبت نگر به عنوان یکی از حوزه های تخصصی روانشناسی، بر محور موفقیت و شادکامی انسان تمرکز دارد. در مقابل رویکردهای سنتی تر که بر آسیب شناسی و درمان اختلالات روانی متمرکز بودند، این شاخه در پی فراهم آوردن زندگی شادتر و رضایت بخش تر برای افراد است.به بیان دیگر، روانشناسان مثبت نگر به ارتقای شادی و بهبود سلامت روانی افراد توجه دارند، در حالی که روانشناسان بالینی بیشتر بر کاهش رنج ها و درمان اختلالات روانی تمرکز می کنند. اختلال یادگیری، به عنوان یکی از چالش های مرتبط با حوزه روانی، از جمله مشکلات شایعی است که نوجوانان در معرض خطر با آن روبرو می شوند. بر اساس مطالعات انجام شده در زمینه بیماری ها و آسیب ها در ایران، اختلال یادگیری سومین مسئله مهم سلامت در کشور به شمار می رود (نقوی و همکاران، ۱۳۸۷). روانشناسی مثبت نگر در تلاش است تا با بهره گیری از دستاوردهای روانشناسی، عواطف و احساسات مثبت انسان را تقویت کند. احساساتی نظیر شادمانی و امید به زندگی در این دسته جای می گیرند.وجود فرزند مبتلا به اختلال یادگیری در خانواده می تواند عاملی برای بروز مشکلات روانی مانند استرس، افسردگی و اضطراب در مادران و سایر اعضای خانواده باشد. روانشناسی مثبت نگر همچنین به این موضوع می پردازد که آیا فعالیت های روزمره آن قدر لذت بخش هستند که فرد را از گذر زمان غافل کنند؟ افراد خودشکوفا معمولا برنامه های کاری و زندگی خود را به گونه ای تنظیم می کنند که فرصت های بیشتری برای انجام فعالیت های لذت بخش داشته باشند، به طوری که این لذت باعث شود فرد کاملا در لحظه غرق شود.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت نگر ، اختلالات یادگیری ، انسان ، زندگی