بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر افق زمان بر عملکرد تاملی و سرسختی روانشناختی دختران دانشجوی دارای گرایش به اعتیاد جنسی شهر مشهد

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر افق زمان بر عملکرد تاملی و سرسختی روانشناختی دختران دانشجوی دارای گرایش به اعتیاد جنسی شهر مشهد می باشد. پژوهش حاضر از نظر محتوا از نوع پژوهش های کاربردی است و از لحاظ روش شناسی، طرح نیمه آزمایشی با گروه کنترل از نوع پیش آزمون پس آزمون محسوب می شود . جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانشجویان دختر دارای گرایش به اعتیاد جنسی شهر مشهد می باشد که نمونه ای مشتمل بر ۳۰ نفر(۱۵نفر گروه آزمایش، ۱۵نفر گروه کنترل) با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس برای این پژوهش انتخاب شد. نحوه انتخاب نمونه با استفاده از مصاحبه بالینی و پرسشنامه گرایش به اعتیاد جنسی واتلی(۲۰۰۸) می باشد. گروه آزمایش تحت درمان مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفت ولی گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. در نهایت تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار spss ۲۷ نشان داد درمان مبتنی بر افق زمان بر عملکرد تاملی و سرسختی روانشناختی دختران دانشجوی دارای گرایش به اعتیاد جنسی شهر مشهد تاثیر دارد(۰۵/۰>P)

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر افق زمان ، عملکرد تاملی ، سرسختی روانشناختی ، اعتیاد جنسی