بررسی نقش یادگیری اجتماعی در پرورش مهارت های ارتباطی و همکاری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش یادگیری اجتماعی در پرورش مهارت های ارتباطی و همکاری دانش آموزان است. یادگیری اجتماعی با تاکید بر تعاملات گروهی، مشاهده رفتار دیگران و مشارکت فعال در فرایند یادگیری، نقش مهمی در توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند.روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه شهر تهران بود و نمونه ای به حجم ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد یادگیری اجتماعی، مهارت های ارتباطی و همکاری بود که روایی و پایایی آن ها پیش تر تایید شده بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و تحلیل همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند تا روابط بین متغیرها بررسی شود.یافته ها نشان داد که بین یادگیری اجتماعی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، یادگیری اجتماعی تاثیر قابل توجهی بر مهارت همکاری دانش آموزان دارد. علاوه بر این، مهارت های ارتباطی و همکاری دانش آموزان با یکدیگر نیز رابطه مثبت و معنادار نشان دادند.نتایج پژوهش بیانگر این است که یادگیری اجتماعی می تواند به عنوان یک رویکرد موثر آموزشی، مهارت های ارتباطی و همکاری دانش آموزان را تقویت کند و زمینه ساز تعامل و مشارکت فعال در کلاس درس شود. این امر تاکید بر اهمیت استفاده از روش های تدریس فعال و مشارکتی و نقش هدایت گرانه معلم در ارتقای مهارت های اجتماعی دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، همکاری ، دانش آموز ، روش توصیفی–تحلیلی