مدلسازی رابطه خودشکوفایی تحصیلی، هیجانات پیشرفت و انگیزش دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی

هدف این مقاله، مدلسازی رابطه خودشکوفایی تحصیلی، هیجانات پیشرفت و انگیزش دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی بود. روش تحقیق در این مطالعه، کمی-کاربردی و از نظر ماهیت و محتوا، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی بودند که تعداد آنها ۳۷۰۰ نفر بود و از این تعداد، ۳۴۸ نفر با استفاده از جدول مورگان به عنوان نمونه آماری مورد مطالعه قرار گرفتند. روش نمونه گیری در این پژوهش تصادفی طبقه ای بود. برای جمع آوری اطلاعات جهت تجزیه و تحلیل فرضیه های پژوهش، از پرسشنامه های استاندارد هیجانات پیشرفت تحصیلی پکران و همکاران (۲۰۰۲)، خودشکوفایی اسماعیل خانی و همکاران (۱۳۸۰) و انگیزش تحصیلی ژادانو و همکاران (۲۰۲۲) استفاده شد. روایی صوری پرسشنامه ها با توجه به نظرات متخصصان و کارشناسان و تایید استاد راهنما تایید شد. پایایی پرسشنامه ها با ضرایب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۹۰۶، ۰.۸۱۱ و ۰.۸۶۹ محاسبه و تایید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که هیجان های پیشرفت نقش واسطه ای در رابطه بین خودشکوفایی تحصیلی و انگیزش تحصیلی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نورآباد ممسنی دارند

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، هیجانات پیشرفت ، خودشکوفایی تحصیلی.