روانشناسی مثبت نگر و پرورش تاب آوری و خودتعیین گری در دانش آموزان دوره ابتدایی

روانشناسی مثبت نگر با تمرکز بر توانمندی های انسانی، بستری فراهم می سازد تا دانش آموزان دوره ابتدایی بتوانند در مواجهه با چالش های تحصیلی، تاب آوری بیشتری نشان دهند و مسیر رشد خودتعیین گرانه را طی کنند. این مقاله با رویکرد تحلیلی-مروری، به بررسی نقش مولفه های مثبت نگر در ارتقای انگیزش درونی، احساس کنترل، و بهزیستی روانشناختی در کودکان می پردازد. یافته های پژوهش های داخلی نشان می دهند که مداخلات آموزشی مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر می توانند به طور معناداری بر تاب آوری تحصیلی و خودتعیین گری دانش آموزان اثرگذار باشند (موسوی اصل و پاروئی، ۱۴۰۰؛ گلستانی بخت و همکاران، ۱۴۰۱).

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت نگر ، تاب آوری ، خودتعیین گری ، انگیزش درونی ، آموزش ابتدایی