پیش بینی اختلالات هیجانی در دانش آموزان ابتدایی بر اساس سبک های مقابله ای، عزت نفس، و حمایت اجتماعی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سبک های مقابله ای، عزت نفس و حمایت اجتماعی در پیش بینی اختلالات هیجانی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر ساری است. اختلالات هیجانی در کودکان، از جمله اضطراب، افسردگی و نوسانات خلقی، می توانند تاثیرات منفی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روانی آنان داشته باشند. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم ابتدایی شهر ساری در سال تحصیلی جاری بود که از میان آنان نمونه ای به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اختلالات هیجانی، پرسشنامه سبک های مقابله ای، مقیاس عزت نفس روزنبرگ، و پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده بودند. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که سبک های مقابله ای مسئله محور، عزت نفس بالا و حمایت اجتماعی قوی به طور معناداری با کاهش اختلالات هیجانی مرتبط هستند. در مقابل، سبک های مقابله ای هیجان محور و اجتنابی، همراه با عزت نفس پایین و فقدان حمایت اجتماعی، پیش بینی کننده افزایش اختلالات هیجانی بودند. یافته ها بر اهمیت آموزش مهارت های مقابله ای موثر، تقویت عزت نفس و ارتقاء شبکه های حمایتی در محیط های آموزشی تاکید دارند. این نتایج می توانند راهنمایی عملی برای مشاوران مدرسه، والدین و سیاست گذاران آموزشی در جهت بهبود سلامت روانی دانش آموزان ابتدایی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

اختلالات هیجانی ، سبک های مقابله ای ، عزت نفس ، حمایت اجتماعی