تاثیر آموزش روان شناسی مثبت نگر بر خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش روان شناسی مثبت نگر بر خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار می باشد. طرح این پژوهش از نوع طرح های نیمه آزمایشی شامل پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این تحقیق کلیه زنان سرپرست خانوار تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی شهر فسا بودند که به شیوه هدفمند انتخاب گردیدند. حجم نمونه ۳۰ نفر که در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل(۱۵ نفر) در نظر گرفته شد. ابزار پژوهش پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران (۱۹۸۲) و ۱۰ جلسه آموزش روان شناسی مثبت نگر ۷۰ دقیقه ای به مدت ده جلسه هفته ای دو روز به آزمودنی ها برگزار شد.داده ها با استفاده از تحلیل کوورایانس مورد سنجش قرار داده شد.آموزش روان شناسی مثبت نگر موجب بهبودی خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار می شود . می توان از آموزش روان شناسی مثبت نگر به عنوان روشی موثر برای بهبود خودکارآمدی زنان سرپرست خانوار سود جست و سلامت روان آن ها را ارتقاء بخشید

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، روان شناسی مثبت نگر ، زنان سرپرست خانوار