اثربخشی مداخلات کاردرمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر بهزیستی روان شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام اس (MS)

بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات نورولوژیک مزمن، نه تنها عملکرد جسمی بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد بلکه با افت قابل توجه در بهزیستی روان شناختی و کیفیت زندگی آنان همراه است. کاردرمانی به عنوان یکی از ارکان توان بخشی جامع، با هدف ارتقای استقلال عملکردی، مشارکت اجتماعی و سازگاری روانی بیماران، جایگاه ویژه ای در درمان چندبعدی ام اس دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخلات کاردرمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر بهزیستی روان شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ام اس انجام شده است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه ی آماری شامل بیماران مبتلا به ام اس مراجعه کننده به انجمن ام اس شهرستان بندرعباس در سال ۱۴۰۳ می باشد که ۳۰ نفر از آنان با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای، مداخلات کاردرمانی مبتنی بر ذهن آگاهی شامل تمرین های تن آگاهی، بازسازی شناختی، پذیرش هیجانات و فعالیت های معنادار روزمره را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل صرفا درمان معمول را دریافت نمود. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL-BREF) بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد مداخلات کاردرمانی مبتنی بر ذهن آگاهی موجب افزایش معنادار بهزیستی روان شناختی و بهبود کیفیت زندگی بیماران گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد (p < ۰.۰۱). یافته ها نشان می دهد تلفیق اصول ذهن آگاهی در جلسات کاردرمانی می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای سلامت روان و سازگاری بیماران مبتلا به ام اس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کاردرمانی ، ذهن آگاهی ، بهزیستی روان شناختی ، کیفیت زندگی ، مولتیپل اسکلروزیس (MS)