رابطه سبک های فرزندپروری با سرمایه روانشناختی مثبت دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه: نقش میانجی بحران هویت

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری و سرمایه روانشناختی مثبت نگر دختران دانش آموز دوره دوم متوسطه با نقش میانجی بحران هویت صورت گرفت. روش پژوهش توصیفی همبستگی و طرح تحلیلی مسیر بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه اول و دوم دوره دوم متوسطه شهر تربت جام در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که ۱۵۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. از پرسشنامه بحران هویت (رجایی و همکاران، ۱۳۸۷)، سرمایه روانشناختی لوتانز (۲۰۰۷) و پرسشنامه سبک فرزندپروری بامریند ( (۱۹۷۱) به عنوان ابزار جمع آوری اطلاعات استفاده شد؛ روایی این پرسشنامه ها تایید و پایایی آلفای کرونباخ آنها در حدود قابل قبولی قرار داشت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد سبک فرزندپروری مقتدرانه تاثیر مستقیم مثبت معناداری بر سرمایه روانشناختی داشت؛ به عبارت دیگر هرچه رفتار مقتدرانه والدین افزایش یابد، سرمایه روانشناختی دختران نیز افزایش می یابد. همچنین سبک مقتدرانه از طریق کاهش بحران هویت به طور غیرمستقیم باعث افزایش سرمایه روانشناختی می شود. در مقابل، سبک فرزندپروری مستبد تاثیر مستقیم منفی معناداری بر سرمایه روانشناختی و از طریق افزایش بحران هویت به صورت غیرمستقیم منفی بر سرمایه روانشناختی تاثیر می گذاشت. سبک سهل گیر در هر دو مسیر مستقیم و غیرمستقیم تاثیر معناداری بر سرمایه روانشناختی نشان نداد. همچنین بحران هویت تاثیر مستقیم منفی و معناداری بر سرمایه روانشناختی دارد. این یافته ها اهمیت روش مقتدرانه فرزندپروری را در ارتقای ابعاد مثبت روانی کودکان نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت نگر ، سرمایه روانشناختی ، سبک های فرزندپروری ، بحران هویت ، دانش آموزان دختر.