بررسی رابطه کمال گرایی (سالم و ناسالم) با پیشرفت درسی در دوره آمادگی برای کنکور

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان کمال گرایی سالم و ناسالم با پیشرفت درسی دانش آموزان در دوره آمادگی برای کنکور است. کمال گرایی به عنوان یک ویژگی شخصیتی دووجهی، می تواند نقش تعیین کننده ای در عملکرد تحصیلی ایفا کند؛ به طوری که نوع سالم آن با انگیزه بالا، هدف گذاری واقع بینانه و تلاش مستمر همراه است، در حالی که نوع ناسالم آن با اضطراب، ترس از شکست و خودانتقادی افراطی شناخته می شود. این مطالعه با روش توصیفی-همبستگی و با استفاده از پرسش نامه های استاندارد کمال گرایی و پیشرفت تحصیلی، بر روی نمونه ای از داوطلبان کنکور در شهرهای مختلف ایران انجام شد. یافته ها نشان دادند که کمال گرایی سالم با پیشرفت درسی رابطه مثبت و معنادار دارد، در حالی که کمال گرایی ناسالم با افت تحصیلی و کاهش انگیزه یادگیری مرتبط است. همچنین، نقش واسطه ای عوامل روان شناختی نظیر اضطراب امتحان و عزت نفس در این رابطه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش بر اهمیت آموزش مهارت های تنظیم هیجانی و اصلاح باورهای ناکارآمد در دانش آموزان تاکید دارد و پیشنهاد می کند که مشاوران تحصیلی و روان شناسان مدارس در برنامه ریزی های آموزشی، به تفکیک ابعاد کمال گرایی توجه ویژه ای داشته باشند. این مقاله می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی مداخلات روان شناختی موثر در مسیر موفقیت تحصیلی داوطلبان کنکور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی سالم ، کمال گرایی ناسالم ، پیشرفت تحصیلی ، آمادگی کنکور ، اضطراب امتحان ، انگیزش درونی