اقدام پژوهی : اثربخشی سازوکار «گردان های کوچک نمازگزاران» بر تقویت مسئولیت پذیری مذهبی دانش آموزان ابتدایی چقدر است؟

این اقدام پژوهی به بررسی اثربخشی یک مدل مداخله نوآورانه با عنوان «گردان های کوچک نمازگزاران چرخشی» در تقویت مسئولیت پذیری مذهبی و افزایش علاقه به نماز جماعت در دانش آموزان ابتدایی می پردازد. نتایج اولیه نشان دهنده سطح پایین علاقه (میانگین ۲.۴/۵) و احساس مسئولیت (۲.۱/۵) بود که حاکی از اتکای دانش آموزان به عوامل بیرونی در انجام اعمال دینی بود. در واکنش به این یافته، یک ساختار عملیاتی شامل پنج گردان تخصصی با وظایف تفکیک شده (شامل اذان گویان، خادمان، نظم صفوف و…) طراحی و به مدت شش هفته به صورت چرخشی اجرا شد. این طراحی با تکیه بر نظریه یادگیری اجتماعی بندورا، به دانش آموزان مالکیت و خودکارآمدی در فرآیند نماز را اعطا کرد. اجرای مداخله با استفاده از بازخورد کتبی فوری و تقویت خودنظارتی افتخارآمیز همراه بود. نتایج نهایی، رشد چشمگیری را نشان داد: علاقه به ۴.۳/۵ و احساس مسئولیت به ۴.۱/۵ افزایش یافت که معادل رشد تقریبی ۹۰٪ در شاخص های کلیدی بود. این پژوهش ثابت می کند که نهادینه سازی نقش های فعال و چرخشی، راهکاری موثر برای تبدیل تکلیف پذیری به تعهد درونی در تربیت دینی دانش آموزان ابتدایی است و مدل پیشنهادی می تواند به عنوان یک الگوی عملی برای مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری مذهبی ، گردان های نمازگزاران ، یادگیری اجتماعی ، خودکارآمدی ، نماز جماعت ، تربیت دینی ، ابتدایی ، خودتنظیمی