مرور روایی شواهد رفتاری و عصب شناختی نقص مهار پاسخ حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی/بیش فعالی

اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی یکی از شایع ترین اختلالات زیستی–عصبی دوران کودکی و نوجوانی است که با نقص در بازداری رفتار، توجه پایدار و تنظیم فعالیت حرکتی مشخص می شود. شواهد پژوهشی نشان می دهد که نقص هسته ای این اختلال به طور عمده به کمبود در مهار پاسخ مربوط است؛ فرایندی که شامل مهار پاسخ های غالب، مهار پاسخ های در حال اجرا و کنترل تداخل می باشد. کنترل مهاری حرکتی به عنوان یکی از مولفه های اصلی کارکردهای اجرایی، نقش مهمی در تنظیم رفتار هدفمند کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی/ بیش فعالی ایفا می کند. در این میان، تکلیف توقف به عنوان ابزار استاندارد سنجش مهار پاسخ، امکان ارزیابی شاخص هایی مانند زمان واکنش سیگنال توقف (SSRT) را فراهم می سازد. با این حال، یافته های موجود همواره به عنوان شواهد یک نقص مهاری اختصاصی تفسیر نشده اند و برخی مطالعات نقش نقص توجه عمومی و افزایش تغییرپذیری عملکرد را برجسته کرده اند. علاوه بر این، شواهدی از وجود اختلالات حرکتی، شامل نقص در مهارت های حرکتی ظریف، هماهنگی و برنامه ریزی حرکتی، در کودکان مبتلا به این اختلال گزارش شده است. این پژوهش با هدف بررسی شواهد رفتاری و عصب شناختی نقص مهار پاسخ حرکتی و تبیین ارتباط آن با اختلالات حرکتی، به صورت یک مرور روایی انجام شد. جستجوی مقالات از پایگاه های معتبر داخلی و خارجی انجام گرفت و مطالعات مرتبط بدون محدودیت زمانی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های مرور نشان می دهد که نقص مهار پاسخ حرکتی در اختلال کم توجهی/ بیش فعالی پدیده ای چندبعدی است که در تعامل با نقص توجه عمومی و اختلالات حرکتی بروز می یابد. شواهد عصب شناختی نیز بر نقش شبکه های پیش پیشانی، مخچه و مدارهای حرکتی در این اختلال تاکید دارند. در مجموع، نتایج این مرور بر ضرورت توجه همزمان به مولفه های شناختی، حرکتی و عصبی در ارزیابی و طراحی مداخلات درمانی کودکان مبتلا به اختلال کم توجهی/ بیش فعالی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

«اختلال کم توجهی/بیش فعالی» ، «مهار پاسخ» ، «کنترل مهاری حرکتی»