مقایسه روش های سنتی و نوین آموزش حروف الفبا در پایه اول ابتدایی

آموزش حروف الفبا به عنوان پایه ای برای یادگیری خواندن و نوشتن در پایه اول ابتدایی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. با گسترش فناوری های آموزشی، روش های نوین آموزش حروف جایگزین یا مکمل روش های سنتی شده اند، اما اثربخشی آن ها در شرایط آموزشی ایران نیازمند بررسی تجربی است. هدف اصلی این پژوهش، مقایسه اثربخشی روش های سنتی و نوین آموزش حروف الفبا در پایه اول ابتدایی از منظر یادگیری، ماندگاری یادگیری و انگیزه دانش آموزان بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون–پیگیری و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه اول مدارس شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود و نمونه گیری به صورت خوشه ای چندمرحله ای و در دسترس، ۱۲۰ نفر (۶۰ نفر گروه آزمایش و ۶۰ نفر گروه کنترل) را دربر گرفت. ابزارهای جمع آوری داده شامل آزمون محقق ساخته یادگیری حروف الفبا، آزمون ماندگاری و پرسشنامه انگیزه یادگیری خواندن بود. گروه آزمایش ۱۲ جلسه آموزش با روش نوین (بازی های تعاملی، اپلیکیشن آموزشی، فعالیت های چندحسی) دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی (تکرار شفاهی و نوشتن مکرر) آموزش دید. داده ها با نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون های تی مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که روش نوین به طور معناداری بر یادگیری (p < ۰.۰۰۱، η² = ۰.۴۱)، ماندگاری یادگیری (p < ۰.۰۰۱، η² = ۰.۳۷) و انگیزه (p < ۰.۰۰۱، d = ۱.۴۸) تاثیر بیشتری داشت. بنابراین، به کارگیری روش های نوین آموزشی در کنار روش های سنتی می تواند کیفیت آموزش ابتدایی را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

روش های سنتی آموزش ، روش های نوین آموزش ، حروف الفبا ، پایه اول ابتدایی ، یادگیری اولیه خواندن