بررسی تاثیر روش های ترکیبی بر یادگیری خواندن در درس فارسی پایه سوم ابتدایی

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر روش های ترکیبی بر یادگیری خواندن در درس فارسی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی بود. با توجه به شیوع ضعف در مهارت خواندن در این دوره تحصیلی و محدودیت های روش های سنتی تدریس، این مطالعه با رویکرد نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه سوم یک مدرسه دولتی در تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود و نمونه پژوهش به روش در دسترس شامل ۵۰ دانش آموز (۲۵ نفر در گروه آزمایش و ۲۵ نفر در گروه کنترل) بود. گروه آزمایش طی هشت هفته، برنامه آموزشی مبتنی بر روش ترکیبی (شامل آواشناسی، واژگان، روان خوانی و درک مطلب) دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل با روش متداول مدرسه آموزش دیدند. داده ها با استفاده از آزمون استاندارد مهارت های خواندن گردآوری و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ و از طریق تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که روش ترکیبی تاثیر معناداری بر بهبود روان خوانی (p < ۰.۰۰۱، η² = ۰.۴۴)، دقت خواندن (p < ۰.۰۰۱، η² = ۰.۳۸) و درک مطلب (p < ۰.۰۰۱، η² = ۰.۴۱) داشته است. این یافته ها تایید می کنند که روش های ترکیبی می توانند به عنوان راهکاری کاربردی و موثر در آموزش خواندن زبان فارسی در دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

روش ترکیبی ، خواندن ، درس فارسی ، پایه سوم ابتدایی ، آواشناسی ، درک مطلب