نقش برنامه ریزی درسی مبتنی بر هوش مصنوعی در کاهش بار شناختی یادگیرندگان

پیشرفت های اخیر در فناوری های هوش مصنوعی فرصت های تازه ای برای بهینه سازی برنامه ریزی درسی و ارتقای کیفیت یادگیری فراهم کرده است. دانش آموزان امروز با حجم بالای اطلاعات و تکالیف پیچیده مواجه هستند که می تواند بار شناختی آن ها را افزایش دهد و فرآیند یادگیری را مختل کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی مبتنی بر هوش مصنوعی در کاهش بار شناختی انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی پیمایشی است و جامعه آماری شامل ۱۰۰ دانش آموز پایه متوسطه مدارس یکی از شهرهای کشور می باشد که تجربه استفاده از ابزارهای آموزشی هوشمند را داشته اند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد بار شناختی و پرسشنامه محقق ساخته مولفه های برنامه ریزی درسی مبتنی بر AI جمع آوری شد. تحلیل داده ها با آمار توصیفی، آزمون همبستگی و رگرسیون چندمتغیره انجام شد. یافته ها نشان داد برنامه ریزی درسی مبتنی بر هوش مصنوعی با شخصی سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد لحظه ای، تنظیم سطح دشواری محتوا و بهینه سازی توالی مطالب به طور معناداری بار شناختی ذاتی، بیرونی و پردازش معنادار دانش آموزان را کاهش می دهد. همچنین، سیستم های هوش مصنوعی موجب افزایش تمرکز، مشارکت فعال و کاهش فرسودگی شناختی دانش آموزان می شوند. لازم به ذکر است که داده های ارائه شده فرضی و برای نمونه تحلیلی استفاده شده اند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه ریزی درسی ، بار شناختی ، یادگیری سازگارشونده ، فناوری آموزشی