بررسی رابطه سبک های یادگیری و هویت تحصیلی با خودشکوفایی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان علی ابادکتول

در این پژوهش به بررسی رابطه میان سبک های یادگیری، هویت تحصیلی و خودشکوفایی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه پرداخته شده است. هدف اصلی، شناسایی تاثیر الگوهای یادگیری و میزان شکل گیری هویت تحصیلی بر فرآیند رشد فردی و خودشکوفایی دانش آموزان است. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ می باشد. نمونه ای به حجم ۲۷۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه سبک های یادگیری کولب (۱۹۸۵)، پرسش نامه هویت تحصیلی و مقیاس خودشکوفایی بود. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین سبک های یادگیری و هویت تحصیلی با خودشکوفایی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد؛ به ویژه سبک جذب کننده و واگرا بیشترین نقش را در پیش بینی خودشکوفایی داشتند. یافته ها تاکید می کنند که هویت تحصیلی منسجم و آگاهی از سبک یادگیری فردی می تواند زمینه رشد روانی و تحصیلی دانش آموزان را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، هویت تحصیلی ، خودشکوفایی ، دانش آموزان متوسطه