اثربخشی برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی بر مهارت های ارتباطی و اضطراب اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی بر مهارت های ارتباطی و اضطراب اجتماعی دانش آموزان دختر متوسطه دوم انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهر آزادشهر با تعداد ۳۴۲۶ نفر در سال ۱۴۰۴ بودند که تعداد ۳۰ نفر از آن ها به عنوان نمونه آماری، به روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس ملاک های ورود تحقیق، انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای اندازه گیری مورد استفاده شامل پرسشنامه های مهارت های ارتباطی کوئین دام (۲۰۰۴) و اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (۲۰۰۰) بود. برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی در ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای و هفته ای دو بار در گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند. از آمار توصیفی(میانگین و انحراف معیار) و تحلیل کوواریانس توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۴، برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی موجب افزایش مهارت های ارتباطی و کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شده است (۰۵/۰p <). بنابراین از برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی می توان برای افزایش مهارت های ارتباطی و کاهش اضطراب اجتماعی در دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

برنامه های آموزش عاطفی-اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، اضطراب اجتماعی ، دانش آموزان