تاثیر تقویت هوش هیجانی بر بهبود کیفیت آموزش به صورت گروهی

این مقاله به بررسی تاثیر تقویت هوش هیجانی بر بهبود کیفیت آموزش در محیط های گروهی می پردازد. با توجه به اهمیت فزاینده یادگیری مشارکتی و کار گروهی در نظام های آموزشی نوین، درک چگونگی تاثیرگذاری مولفه های هوش هیجانی مانند خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی بر تعاملات کلاسی و اثربخشی یادگیری ضروری است. پژوهش حاضر با مروری بر مبانی نظری هوش هیجانی و کیفیت آموزش، و با استناد به مطالعات پیشین، به تشریح سازوکار تاثیرگذاری این دو مفهوم بر یکدیگر در بستر فعالیت های گروهی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که تقویت هوش هیجانی در فراگیران می تواند منجر به بهبود ارتباطات بین فردی، کاهش تعارضات، افزایش همکاری، ارتقاء درک متقابل و در نهایت، دستیابی به نتایج یادگیری مطلوب تر در کار گروهی شود. این مقاله ضمن ارائه چارچوبی نظری، بر ضرورت گنجاندن برنامه های آموزشی توسعه هوش هیجانی در سرفصل های آموزشی و دوره های ضمن خدمت معلمان تاکید می کند تا بتواند به ارتقاء کیفیت کلی فرآیند آموزش، به ویژه در محیط های یادگیری گروهی، کمک نماید.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، کیفیت آموزش ، یادگیری گروهی ، تعاملات کلاسی ، مهارت های اجتماعی ، آموزش و پرورش