بررسی تطبیقی بیمارستان های کودکان در راستای کاهش استرس

طراحی فضاهای درمانی کودکان به عنوان یکی از شاخص ترین حوزه های معماری سلامت، نقشی اساسی در کاهش استرس بیماران خردسال، خانواده ها و حتی کادر درمان ایفا می کند. محیط بیمارستان به دلیل ماهیت درمانی، تجهیزات پزشکی و ناشناختگی فضا، می تواند موجب افزایش اضطراب و تنش روانی در کودکان شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی بیمارستان های کودکان در راستای کاهش استرس، به تحلیل شاخص های کالبدی، محیطی و روان شناختی موثر بر آرامش بیماران پرداخته است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نمونه های موردی منتخب داخلی و خارجی است. در این پژوهش عواملی نظیر رنگ، نور طبیعی، ارتباط با طبیعت، مقیاس انسانی، خوانایی فضا، طراحی فضاهای بازی و حضور هنر محیطی به عنوان مولفه های موثر در کاهش استرس شناسایی و مقایسه شده اند. نتایج نشان می دهد بیمارستان هایی که از رویکرد طراحی انسان محور و کودک مدار بهره گرفته اند و اصول معماری شفابخش را در سازماندهی فضا لحاظ کرده اند، در ایجاد حس امنیت، کاهش اضطراب و تسریع روند بهبود کودکان موفق تر عمل کرده اند. در نهایت، راهکارهایی طراحی محور برای ارتقای کیفیت محیطی بیمارستان های کودکان با تاکید بر کاهش استرس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بیمارستان کودکان ، کاهش استرس ، معماری سلامت ، طراحی کودک مدار ، معماری شفابخش