گذار از شکست تا موفقیت، تحلیل نقش استقامت روانی در بازسازی مسیر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

شکست های تحصیلی پدیده ای اجتناب ناپذیر در فرآیند یادگیری هستند که می توانند منجر به کاهش انگیزه، اضطراب و افت عملکرد شوند. با این حال، تفاوت اصلی میان دانش آموزان موفق و ناموفق، در نحوه پاسخگویی آن ها به این ناکامی هاست. یکی از مهم ترین عوامل روان شناختی که تعیین کننده توانایی بازگشت و ادامه مسیر پس از شکست، «استقامت روانی» یا تاب آوری تحصیلی است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش استقامت روانی در کمک به دانش آموزان برای عبور از بحران های تحصیلی و بازسازی مسیر موفقیت است.این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی با رویکرد پیمایشی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه اول/دوم (بسته به بازه سنی مطالعه) بود که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل «پرسشنامه استقامت تحصیلی» و «مقیاس تاب آوری کوهن-دانورد» بود. همچنین داده های مربوط به پیشرفت تحصیلی از طریق کارنامه های تحصیلی دانش آموزان استخراج گردید. برای آزمون فرضیه ها و تعیین رابطه بین متغیرها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد.نتایج نشان داد که بین سطح استقامت روانی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. دانش آموزانی که دارای استقامت روانی بالاتری بودند، توانستند پس از مواجهه با شکست های تحصیلی، با حفظ انگیزه درونی و تنظیم هیجانی، راهکارهای جایگزین برای یادگیری بیابند و در نهایت عملکرد بهتری را تجربه کنند.

کلیدواژه ها:

استقامت روانی ، تاب آوری تحصیلی ، شکست تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، مدیریت هیجان ، انگیزش درونی