معلم دیجیتال و روش های تدریس نوین در آموزش آینده محور
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_10119
تاریخ نمایه سازی: 2 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
در طلیعه هزاره سوم و با ظهور انقلاب صنعتی چهارم، جهان شاهد دگرگونی های شگرفی در تمامی ابعاد زیست بشری بوده است که در این میان، نهاد آموزش و پرورش به عنوان متولی اصلی تربیت نیروی انسانی، بیش از هر بخش دیگری نیازمند بازنگری و تحول بنیادین است. مقاله حاضر با هدف بررسی و تحلیل عمیق جایگاه «معلم دیجیتال» و نقش بی بدیل روش های نوین تدریس در بسترسازی برای «آموزش آینده محور» تدوین یافته است. در دنیای پرشتاب امروزی که دانش آموزان به عنوان بومیان دیجیتال شناخته می شوند، ساختارهای سنتی و معلم محور دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده، چندوجهی و متغیر یادگیرندگان نیستند. این پژوهش که با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات اسنادی و کتابخانه ای انجام شده است، نشان می دهد که مفهوم معلم دیجیتال تقلیل دادن جایگاه معلم به یک اپراتور فناوری نیست، بلکه بازآفرینی هویت حرفه ای او به عنوان یک تسهیل گر، راهبر آموزشی، طراح محیط های یادگیری و مربی سواد رسانه ای است. یافته های این مقاله حاکی از آن است که استقرار آموزش آینده محور در نظام آموزش و پرورش نیازمند گذار پارادایمی از «انتقال یک سویه اطلاعات» به «ساخت گرایی و ارتباط گرایی شبکه ای» است. در این مسیر، کاربست روش های نوینی همچون یادگیری تلفیقی، کلاس معکوس، آموزش مبتنی بر پروژه، بازی وارسازی و استفاده از هوش مصنوعی و واقعیت افزوده، نه تنها انگیزه و درگیری تحصیلی دانش آموزان را به شدت ارتقا می بخشد، بلکه مهارت های نرم و ضروری قرن بیست و یکم نظیر تفکر انتقادی، حل مسئله، کار تیمی و خلاقیت را در آن ها نهادینه می سازد. با این وجود، مسیر گذار به سمت آموزش آینده محور در نظام آموزش و پرورش ایران با چالش های متعددی از جمله شکاف دیجیتال، ضعف زیرساخت های فناورانه، مقاومت فرهنگی در برابر تغییر و نقص در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان روبرو است. نتایج این بررسی جامع تاکید می کند که موفقیت سیاست گذاری های آموزشی، مستلزم تجهیز همه جانبه معلمان به دانش محتوایی-پداگوژیکی-فناورانه (TPACK) و بازطراحی برنامه های درسی متناسب با اقتضائات جامعه شبکه ای است. در نهایت، این پژوهش راهکارهای عملیاتی و راهبردی کلانی را برای مدیران، سیاست گذاران و دست اندرکاران نظام تعلیم و تربیت ارائه می دهد تا با توانمندسازی معلمان و ایجاد زیرساخت های منعطف، بستری پویا و عادلانه برای یادگیری مادام العمر فراهم آورند.
کلیدواژه ها:
معلم دیجیتال ، آموزش آینده محور ، روش های نوین تدریس ، پداگوژی دیجیتال ، نظام آموزش و پرورش ، نوآوری آموزشی ، سواد فناورانه ، فناوری اطلاعات و ارتباطات.
نویسندگان
زهرا رضوانی فر
کارشناسی ریاضی دانشگاه ضمن خدمت فرهنگیان شهرکرد