مروری بر تاثیر عدم تعادل مالی عمودی بر بهره وری کل عوامل سبز فراگیر

عدم تعادل مالی عمودی، که ناشی از نابرابری در توزیع منابع و قدرت مالی میان دولت مرکزی و دولت های محلی است، یکی از چالش های مهم نظام مالی و اداری در کشورهای مختلف به شمار می رود. این پدیده می تواند پیامدهای قابل توجهی بر توسعه پایدار، کارایی اقتصادی و کیفیت حکمرانی داشته باشد.پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عدم تعادل مالی عمودی بر بهره وری کل عوامل سبز فراگیر و شناسایی سازوکارها و عوامل تعدیل کننده این رابطه انجام شده است.روش مطالعه، مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی است که مقالات مرتبط با کلیدواژه هایی نظیر «عدم تعادل مالی عمودی»، «بهره وری کل عوامل سبز»، «سیاست های زیست محیطی» و «اقتصاد دیجیتال» را در پایگاه هایی چون SID، ScienceDirect و Emerald تحلیل و طبقه بندی کرده است.بررسی منابع نشان می دهد که عدم تعادل مالی عمودی عمدتا با کاهش انگیزه دولت های محلی برای سرمایه گذاری در پروژه های سبز، رشد رفتارهای فرصت طلبانه ی محیط زیستی و کاهش شاخص های بهره وری سبز همراه است. با این حال، کیفیت نهادی، حکمرانی مالی مطلوب، ساختار صنعتی فناورمحور و توسعه اقتصاد دیجیتال نقش مهمی در تعدیل یا کاهش پیامدهای منفی این عدم تعادل دارند. یافته ها بیانگر آن است که اصلاح نظام مالی بین دولتی، تقویت سازوکارهای نظارتی و حمایت از سیاست های نوآورانه و اقتصاد دیجیتال، بر بهبود بهره وری سبز و توسعه پایدار در مناطق مختلف اثرگذار است. توجه به این عناصر می تواند مسیر حرکت به سوی توسعه اقتصادی با کیفیت بالا و عدالت زیست محیطی را هموار سازد.

کلیدواژه ها:

عدم تعادل مالی عمودی ، بهره وری کل عوامل سبز فراگیر ، حکمرانی مالی ، توسعه پایدار