چگونه ادبیات فارسی را برای نسل دیجیتال جذاب تر تدریس کنیم؟
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 24
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_10167
تاریخ نمایه سازی: 1 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
تحولات فناورانه در دهه های اخیر موجب شکل گیری نسلی شده است که از آن با عنوان «نسل دیجیتال» یا «بومیان دیجیتال» یاد می شود. این نسل در محیطی رشد یافته است که رسانه های دیجیتال، شبکه های اجتماعی، تلفن های هوشمند و دسترسی سریع به اطلاعات بخش جدایی ناپذیر زندگی روزمره آنان است. در چنین شرایطی، شیوه های سنتی آموزش که عمدتا مبتنی بر سخنرانی، حفظ متون و انتقال یک سویه دانش است، برای این گروه از فراگیران کمتر جذاب و موثر به نظر می رسد. یکی از حوزه هایی که بیش از دیگر حوزه ها نیازمند بازنگری در روش های تدریس است، آموزش ادبیات فارسی در مدارس و دانشگاه هاست. ادبیات فارسی به عنوان یکی از مهم ترین میراث های فرهنگی و هویتی ایرانیان، ظرفیت های فراوانی برای ایجاد ارتباط عاطفی، فکری و فرهنگی با نسل جدید دارد؛ با این حال، در بسیاری از کلاس های درس این ظرفیت ها به دلیل روش های آموزشی سنتی به خوبی شکوفا نمی شود.پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای جذاب سازی تدریس ادبیات فارسی برای نسل دیجیتال انجام شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و پژوهش های مرتبط در حوزه آموزش ادبیات، فناوری آموزشی و روان شناسی یادگیری است. در این مقاله تلاش شده است ضمن تحلیل ویژگی های شناختی و رفتاری نسل دیجیتال، راهکارهایی عملی برای تطبیق روش های تدریس ادبیات فارسی با نیازها و علایق این نسل ارائه شود. استفاده از فناوری های نوین آموزشی، بهره گیری از روایت گری و داستان پردازی دیجیتال، یادگیری مشارکتی در بسترهای آنلاین، پیوند ادبیات با تجربه های زیسته دانش آموزان و استفاده از رسانه های چندرسانه ای از جمله مهم ترین راهکارهایی است که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته اند.نتایج این بررسی نشان می دهد که تلفیق هوشمندانه سنت ادبی فارسی با ابزارها و محیط های یادگیری دیجیتال می تواند نه تنها به افزایش انگیزه یادگیری در میان دانش آموزان کمک کند، بلکه درک عمیق تر مفاهیم ادبی و زیبایی شناختی را نیز تقویت نماید. در چنین رویکردی، معلم از نقش انتقال دهنده صرف اطلاعات فاصله گرفته و به تسهیل گر یادگیری تبدیل می شود؛ فردی که با طراحی فعالیت های خلاقانه و تعاملی، دانش آموزان را به کشف و تجربه ادبیات تشویق می کند. در نهایت می توان گفت که آینده آموزش ادبیات فارسی در گرو ترکیب خردمندانه سنت و نوآوری و بهره گیری از ظرفیت های فناوری برای ایجاد تجربه های یادگیری معنادار و جذاب است.
کلیدواژه ها:
آموزش ادبیات فارسی ، نسل دیجیتال ، فناوری آموزشی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری تعاملی ، چندرسانه ای آموزشی ، آموزش خلاق
نویسندگان
سید اصغر حسینی دوکی
کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دبیر ادبیات مقطع متوسطه