تاثیر آموزش تفکر طراحی بر خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش تفکر طراحی بر خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس شهر الیگودرز طی سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی مدارس شهر الیگودرز در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بودند که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۶۰ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) گماشته شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه مداخله تفکر طراحی را دریافت کرد، در حالی که گروه گواه آموزش های معمول مدرسه را پیگیری نمود. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون خلاقیت تورنس (فرم B) بود که به صورت پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. علاوه بر این، داده های کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با تعدادی از دانش آموزان و معلمان گروه آزمایش جمع آوری گردید. نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که آموزش تفکر طراحی به طور معناداری باعث افزایش کلی خلاقیت و ابعاد آن (سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و تفصیل) در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شده است. یافته های کیفی نیز موید این نتایج بوده و بر افزایش انگیزه، تغییر نگرش نسبت به خطا، بهبود مهارت حل مسئله و تجربه یادگیری معنادار در دانش آموزان گروه آزمایش تاکید داشتند. در مجموع، این پژوهش نشان می دهد که تفکر طراحی رویکردی موثر برای پرورش خلاقیت در دانش آموزان ابتدایی در بستر مدارس الیگودرز است.

کلیدواژه ها:

تفکر طراحی ، خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی ، الیگودرز ، یادگیری فعال ، حل مسئله.