برنامه ریزی رویدادهای پرورشی با محوریت “شناخت خود” و اثر آن بر تاب آوری دانش آموزان پس از بحران ها

این مقاله به بررسی برنامه ریزی رویدادهای پرورشی با محوریت "شناخت خود" و تاثیر آن بر تاب آوری دانش آموزان پس از بحران ها می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی روش هایی است که از طریق آن ها می توان به دانش آموزان کمک کرد تا خود را بهتر بشناسند و در نتیجه تاب آوری بیشتری در برابر چالش ها و بحران ها داشته باشند. برای این منظور، از روش های کیفی و کمی استفاده شده و داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه با دانش آموزان جمع آوری گردید. یافته های پژوهش نشان می دهد که برنامه ریزی موثر رویدادهای پرورشی می تواند به افزایش شناخت خود در دانش آموزان کمک کند و در نهایت منجر به بهبود تاب آوری آن ها شود. نتایج این مطالعه می تواند به مدیران مدارس و معلمان در طراحی برنامه های آموزشی و پرورشی کمک کند تا دانش آموزان را در مواجهه با بحران ها توانمندتر سازند.واژگان کلیدی: شناخت خود، تاب آوری، برنامه ریزی رویداد، دانش آموزان، بحران ها.