کارآمدی روش های نوین تدریس در ارتقای انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی کارآمدی روش های نوین تدریس در دو حوزه کلیدی یادگیری دانش آموزان، یعنی انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی انجام شده است. نظام های آموزشی نوین، به دلیل تغییرات سریع در نیازهای بازار کار و ماهیت دانش پیچیده، نیازمند رویکردهایی هستند که فعالانه دانش آموز را در فرآیند یادگیری درگیر کند. روش های سنتی مبتنی بر انتقال صرف اطلاعات، دیگر پاسخگوی نیاز پرورش خلاقیت و تفکر انتقادی نیستند. این مقاله با مروری نظام مند بر ادبیات پژوهشی، به تحلیل اثربخشی رویکردهایی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL)، تدریس معکوس (Flipped Classroom)، و استفاده از فناوری های نوین می پردازد. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که رویکردهای فعال محور و مشارکتی، به طور معناداری بر افزایش خودکارآمدی، رضایت درونی دانش آموز و در نهایت بهبود عملکرد تحصیلی او تاثیر مثبت دارند. این یافته ها بر لزوم بازنگری در برنامه های درسی و آموزش ضمن خدمت معلمان برای پذیرش و به کارگیری موثر این روش ها تاکید می کند.واژگان کلیدی:روش های نوین تدریس، انگیزش تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، یادگیری فعال، تدریس معکوس، یادگیری مبتنی بر پروژه، تعامل دانش آموز.