مهارت های نوآورانه در دوخت دیجیتال لباس هوشمند

این پژوهش به شناسایی و تحلیل مهارت های نوآورانه مورد نیاز نیروی کار در حوزه طراحی و تولید پوشاک با تمرکز بر فناوری های دوخت دیجیتال (مانند برش لیزری و الگوسازی سه بعدی) و ادغام اجزای الکترونیکی در طراحی لباس هوشمند می پردازد. با ظهور صنعت ۴.۰ و تقاضای بازار برای محصولات پوشیدنی هوشمند (Wearable Tech)، آموزش های سنتی خیاطی و طراحی لباس دیگر پاسخگوی نیاز صنعت نیستند. روش تحقیق مورد استفاده، ترکیبی از تحلیل اسنادی (بررسی پتنت ها و استانداردهای فنی نوظهور) و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران تحقیق و توسعه (R&D) در شرکت های پیشرو پوشاک فناورانه بوده است. یافته ها نشان می دهند که مهارت های کلیدی شامل تسلط بر نرم افزارهای CAD/CAM پیشرفته، آشنایی با الکترونیک انعطاف پذیر (Flexible Electronics)، برنامه نویسی میکروکنترلرهای پایه (مانند آردوینو/ESP۳۲) برای عملکرد لباس های هوشمند، و دانش ایمنی در مواجهه با مدارهای الکتریکی پارچه ای است. نتیجه گیری این است که آموزش های فنی حرفه ای باید فورا سرفصل هایی را با محوریت رشته های میان رشته ای (طراحی + الکترونیک) در اولویت قرار دهند تا فارغ التحصیلان بتوانند در این حوزه نوآورانه نقش آفرینی کنند.کلیدواژه ها: دوخت دیجیتال، لباس هوشمند، فناوری های پوشیدنی، مهارت های میان رشته ای، الکترونیک انعطاف پذیر