تبیین نقش ارتباط موثر در ارتقای کیفیت تعاملات اجتماعی و کاهش تعارضات میان دانش آموزی

ارتباط موثر به عنوان سنگ بنای تعاملات انسانی، نقش تعیین کنی در شکل گیری هویت اجتماعی و رشد عاطفی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مستقیم مهارت های کلامی و غیرکلامی بر کیفیت تعاملات در محیط مدرسه طراحی شده است. یافته ها نشان می دهد که تقویت مهارت های «گوش دادن فعال»، «بیان شفاف احساسات» و «همدلی» مستقیما منجر به افزایش همبستگی گروهی، کاهش پرخاشگری و ایجاد فضایی امن برای یادگیری می شود. در مقابل، فقدان این مهارت ها منجر به انزوای اجتماعی و تشدید تعارضات کلاس درسی می گردد. نتیجه گیری کلیدی آن است که گنجاندن برنامه های آموزش مهارت های ارتباطی در سرفصل های آموزشی و تربیتی مدارس، نه تنها کیفیت تعاملات را بهبود می بخشد، بلکه زیرساختی ضروری برای توسعه شایستگی های اجتماعی و کاهش آسیب های روانی-اجتماعی در نوجوانان فراهم می کند.کلیدواژه ها: ارتباط موثر، تعاملات اجتماعی، مهارت های ارتباطی، دانش آموزان، تعارض های بین فردی، محیط مدرسه