پرورش تاب آوری و مهارت های ارتباطی دانش آموزان به عنوان راهکاری برای کاهش اضطراب در بحران

پرورش تاب آوری و مهارت های ارتباطی در دانش آموزان، یکی از رویکردهای موثر برای کاهش اضطراب در موقعیت های بحرانی به شمار می رود. در سال های اخیر، افزایش وقوع بحران هایی مانند پاندمی، حوادث طبیعی و تنش های اجتماعی، آسیب پذیری روانی کودکان و نوجوانان را برجسته تر کرده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های تاب آوری و تقویت ارتباط موثر در کاهش اضطراب دانش آموزان در شرایط بحران انجام شده است. روش پژوهش مروری–تحلیلی بوده و مجموعه ای از یافته های نظری و پژوهش های تجربی داخلی و خارجی بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که آموزش مهارت هایی مانند حل مسئله، مدیریت هیجان، خودکارآمدی، گوش دادن فعال، ابراز وجود و همدلی، توانایی دانش آموزان را در مواجهه با فشارهای روانی افزایش می دهد و سطح اضطراب آن ها را به طور معنی داری کاهش می دهد. همچنین ایجاد محیط های آموزشی حمایتی و ارتباط سازنده بین معلم–دانش آموز نقش مهمی در انتقال احساس امنیت و ثبات روانی در شرایط بحرانی دارد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود برنامه های تاب آوری و مهارت های ارتباطی به صورت ساختاریافته در مدارس اجرا شود تا توان روانی و اجتماعی دانش آموزان برای مواجهه با شرایط پیش بینی نشده تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، مهارت ارتباطی ، مدیریت بحران ، اضطراب