نقش فناوری در آموزش: بررسی تاثیر ابزارهای دیجیتال و نرم افزارهای آموزشی بر روش های تدریس و یادگیری

پیشرفت شتابان فناوری اطلاعات و ارتباطات، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با چالش ها و فرصت های جدیدی روبرو کرده است. این پژوهش با رویکردی کیفی و به روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی عمیق تاثیر ابزارهای دیجیتال (مانند پلتفرم های یادگیری آنلاین، واقعیت افزوده و هوش مصنوعی) و نرم افزارهای آموزشی بر تحولات روش های تدریس و فرآیندهای یادگیری می پردازد. یافته های حاصل از تحلیل اسناد و گزارش های موجود نشان می دهد که ادغام این فناوری ها، گذار از الگوی «معلم محور» به سمت الگوهای «یادگیرنده محور» و مشارکتی را تسریع بخشیده است. همچنین، نتایج حاکی از آن است که اگرچه ابزارهای دیجیتال انعطاف پذیری و دسترسی به منابع را افزایش داده اند، اما موفقیت نهایی آن ها منوط به بازطراحی متدولوژی های آموزشی و ارتقای سواد دیجیتال معلمان است. این مقاله با ارائه تصویری روشن از وضعیت فعلی، راهکارهایی برای بهینه سازی استفاده از فناوری در نظام آموزشی پیشنهاد می دهد تا پل موثرتری میان نیازهای روزمره دانش آموزان و اهداف تربیتی ایجاد شود.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، روش های تدریس نوین ، یادگیری دیجیتال ، هوش مصنوعی در آموزش ، تحول در نظام تعلیم و تربیت ، ابزارهای تعاملی.