نظریه یادگیری اجتماعی بندورا و بازتفسیر آن در پرتو نیازهای آموزشی و تربیتی دانش آموزان دوره ابتدایی

این پژوهش به بررسی نظریه یادگیری اجتماعی آلبرت بندورا و بازتفسیر آن در راستای برآورده کردن نیازهای آموزشی و تربیتی منحصربه فرد دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. نظریه یادگیری اجتماعی، که بر اهمیت مشاهده، تقلید و یادگیری از طریق تعاملات اجتماعی تاکید دارد، چارچوبی قدرتمند برای درک چگونگی کسب رفتارها، نگرش ها و مهارت های جدید توسط کودکان ارائه می دهد. در این مطالعه، تلاش می شود تا مفاهیم کلیدی بندورا، از جمله مشاهده ای (vicarious reinforcement) و خودکارآمدی (self-efficacy)، با توجه ویژه به مراحل رشد شناختی و اجتماعی کودکان در سنین ابتدایی، مورد واکاوی قرار گیرد.هدف اصلی، ارائه راهکارهای عملی و کاربردی برای معلمان و مربیان دوره ابتدایی است تا بتوانند با بهره گیری از اصول یادگیری اجتماعی، محیط های یادگیری سازنده تر، حمایتی تر و موثرتری را طراحی کنند. این پژوهش نقش مشاهده مدل های مثبت، تقویت رفتارهای مطلوب از طریق پاداش های اجتماعی و شناختی، و تقویت باور به توانایی های فردی (خودکارآمدی) را در بهبود فرآیندهای یاددهی-یادگیری، توسعه مهارت های اجتماعی، کاهش رفتارهای نامطلوب و ارتقاء انگیزه تحصیلی دانش آموزان ابتدایی، برجسته می سازد. در نهایت، با تلفیق مبانی نظری بندورا و نیازهای بومی نظام آموزش ابتدایی، پیشنهادهایی برای تدوین برنامه های درسی و فعالیت های فوق برنامه ارائه خواهد شد که به رشد همه جانبه دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

نظریه ، اجتماعی ، بازتفسیر ، نیاز ، پرتو