مدل سازی تاثیر استفاده از داستان های شخصی معلم بر ایجاد اعتماد و فضای امن در کلاس درس: مطالعه ای موردی در استان البرز، شهرستان کرج

پژوهش حاضر با هدف طراحی و آزمون مدلی برای تبیین تاثیر به کارگیری داستان های شخصی معلم بر ایجاد اعتماد و فضای امن در کلاس درس انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و از شاخه مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بوده و در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ در مدارس دولتی دوره دوم متوسطه شهرستان کرج اجرا گردید. جامعه آماری شامل معلمان (۲۵۰ نفر) و دانش آموزان (۷۵۰ نفر) بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها از طریق دو پرسشنامه محقق ساخته «میزان و کیفیت استفاده از داستان گویی شخصی معلم» و پرسشنامه استاندارد «سنجش اعتماد و امنیت روانی-اجتماعی کلاس» (با پایایی ترکیبی بالای ۰.۸۵) و همچنین مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۵ معلم گردآوری شد. تحلیل داده های کمی با استفاده از نرم افزارهای SPSS-۲۶ و AMOS-۲۴ انجام گرفت. یافته ها نشان داد که استفاده معنادار و هدفمند از داستان های شخصی معلم، هم به صورت مستقیم ( \beta = ۰.۴۱, p < ۰.۰۱ ) و هم به صورت غیرمستقیم از طریق میانجی گری متغیرهای «افشای متقابل»، «همدلی شناختی-عاطفی» و «نقش مداری معلم» بر ایجاد فضای امن و اعتماد در کلاس تاثیر مثبت و معناداری دارد. مدل نهایی از برازش مطلوبی برخوردار بود ( \text{CFI} = ۰.۹۶, \text{RMSEA} = ۰.۰۴۵ ). در بخش کیفی، مضامینی همچون «شکستن سلسله مراتب رسمی»، «انسانی سازی معلم» و «ایجاد اشتراکات هویتی» به عنوان مکانیسم های تاثیرگذاری استخراج شد. بحث نظری یافته ها در چارچوب نظریه یادگیری اجتماعی بندورا، نظریه پراکسیس (عمل اندیشمندانه) و روانشناسی مثبت گرا صورت گرفت. در نهایت، مدلی بومی برای محیط های آموزشی کرج ارائه و پیشنهادهایی کاربردی برای آموزش معلمان و سیاست گذاران حوزه تربیت در استان البرز مطرح شده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: داستان گویی شخصی معلم ، اعتماد در کلاس ، فضای امن روانی-اجتماعی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، مدارس کرج ، روانشناسی تربیتی.