بررسی تاثیر روش تدریس فعال بر افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر روش های تدریس فعال (Active Teaching) بر افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. از رویکرد کیفی‑توصیفی استفاده شده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان، دانش آموزان و والدین، مشاهدات کلاسی و تحلیل اسناد آموزشی جمع آوری گردیده اند. نتایج نشان می دهد که استفاده مداوم از فعالیت های تعاملی، پروژه‑محور و بازخورد موثر، حس خودکارآمدی و تعلق به کلاس درس را در دانش آموزان تقویت می کند و به طوری معنادار انگیزش درونی آنان را ارتقا می دهد. این مقاله یافته های کلیدی، تم های emergent و پیشنهاداتی برای سیاست گذاران و معلمان جهت پیاده سازی موثر تدریس فعال را ارائه می دهد. تدریس فعال، انگیزه تحصیلی، روش های کیفی، توصیفی، تعامل کلاس به کلاس، خودکارآمدی، آموزش ابتدایی

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، انگیزه تحصیلی ، روش های کیفی ، توصیفی ، تعامل کلاس به کلاس ، خودکارآمدی ، آموزش ابتدایی