تاثیر روش ایفای نقش بر درک ادبی و خلاقیت بیانی در فرایند یاددهی یادگیری ادبیات فارسی دختران پایه هفتم

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش ایفای نقش بر درک ادبی و خلاقیت بیانی دانش آموزان دختر پایه هفتم انجام شد. جامعه آماری این مطالعه شامل دانش آموزان دختر پایه هفتم بود که از میان آن ها به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش آموزش های ادبیات فارسی را با استفاده از روش ایفای نقش دریافت کردند و گروه کنترل به شیوه سنتی آموزش دیدند. ابزارهای جمع آوری داده شامل آزمون درک ادبی و پرسشنامه خلاقیت بیانی بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد.نتایج نشان داد که روش ایفای نقش تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای درک ادبی دانش آموزان دارد و آنان توانستند مفاهیم، شخصیت ها و پیام های متون ادبی را عمیق تر تحلیل کنند. همچنین این روش موجب افزایش خلاقیت بیانی دانش آموزان شد؛ زیرا دانش آموزان در قالب ایفای نقش مجبور به بازآفرینی احساسات و افکار شخصیت ها بودند و این تجربه باعث شد از توانایی های زبانی و بیانی خود به صورت خلاقانه بهره ببرند. علاوه بر این، مشاهده شد که استفاده از ایفای نقش باعث افزایش انگیزه، علاقه و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس شد و محیط یادگیری را پویا و تعاملی کرد.با توجه به یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که روش ایفای نقش به عنوان یک روش فعال آموزشی، علاوه بر تقویت درک ادبی و خلاقیت بیانی، موجب افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در فرایند یاددهی یادگیری ادبیات فارسی می شود و استفاده از آن در کلاس های درس توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

ایفای نقش ، درک ادبی ، خلاقیت بیانی ، یاددهی یادگیری ، دانش آموزان دختر پایه هفتم