بررسی نقش نگرش معلم نسبت به دانش آموزان در پیشرفت تحصیلی آنان

این پژوهش با هدف بررسی نقش نگرش معلم نسبت به دانش آموزان در پیشرفت تحصیلی آنان انجام شده است. نگرش معلم، شامل مجموعه ای از باورها، احساسات و گرایش های او نسبت به توانایی ها، رفتار و پتانسیل یادگیری دانش آموزان است و به طور مستقیم بر تعاملات کلاس درس و در نهایت، عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیر می گذارد. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه معلمان و دانش آموزان دوره های متوسطه شهر [نام شهر فرضی] در سال تحصیلی جاری است. نمونه گیری به روش خوشه ای تصادفی انجام شد و حجم نمونه شامل ۲۰۰ معلم و ۴۰۰ دانش آموز تعیین گردید. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه نگرش معلم نسبت به دانش آموزان (بر اساس مقیاس لیکرت) و پرونده های تحصیلی دانش آموزان (شامل معدل نهایی) بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین نگرش مثبت معلم نسبت به دانش آموزان و پیشرفت تحصیلی آنان همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. به طور خاص، ابعاد “انتظار مثبت” و “اعتماد به توانایی یادگیری” معلمان، قوی ترین پیش بینی کننده های موفقیت تحصیلی دانش آموزان بودند. این یافته ها بر اهمیت آموزش و توسعه نگرش های سازنده در میان معلمان تاکید کرده و لزوم توجه به عوامل روان شناختی محیط یادگیری را گوشزد می نماید.

کلیدواژه ها:

نگرش معلم ، پیشرفت تحصیلی ، انتظارات معلم ، اثر پیگمالیون ، خودکارآمدی دانش آموز ، تعامل معلم-دانش آموز