سبک های مدیریت کلاس درس بر سطح اشتیاق تحصیلی

یافته های این پژوهش مروری نشان می دهد که سبک های مدیریت کلاس درس تاثیر معنادار و مستقیمی بر سطح اشتیاق تحصیلی و به تبع آن پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارند. یکی از یافته های کلیدی این است که سبک مدیریت مقتدرانه (دموکراتیک) در مقایسه با سبک های استبدادی و رهاکننده، بیشترین همبستگی مثبت را با هر سه بعد اشتیاق تحصیلی (رفتاری، عاطفی و شناختی) نشان می دهد (جونز و جونز، ۲۰۰۴). دانش آموزان در این کلاس ها به دلیل احساس امنیت و وجود قوانین عادلانه، تمایل بیشتری برای درگیری عمیق با مطالب درسی دارند که منجر به ارتقای نمرات تحصیلی آن ها می شود. تحقیقات نشان می دهد که در این محیط ها، اضطراب دانش آموزان کاهش یافته و خودکارآمدی آن ها به طور چشمگیری افزایش می یابد (پینتریچ و شانک، ۲۰۰۲). در زمینه پیشرفت تحصیلی، یافته ها حاکی از آن است که مدیریت اثربخش زمان در کلاس، یکی از قوی ترین پیش بین های موفقیت علمی است. معلمانی که روتین های مشخصی برای شروع و پایان فعالیت ها دارند و زمان های پرت کلاس را به حداقل می رسانند، باعث می شوند که "زمان درگیری با تکلیف" دانش آموزان افزایش یابد (بوردن، ۲۰۲۰). این افزایش زمان مفید یادگیری مستقیما به بهبود عملکرد در آزمون ها و درک بهتر مفاهیم منجر می شود. همچنین مشخص گردید که مدیریت کلاس مبتنی بر بازخوردهای فوری و مثبت، اشتیاق تحصیلی را در دانش آموزان ضعیف تر تقویت کرده و مانع از افت تحصیلی آن ها می گردد (الدرمن، ۲۰۱۳). این رویکرد حمایتی باعث می شود که فاصله نمراتی بین دانش آموزان قوی و ضعیف در کلاس کاهش یابد.