رابطه رهبری مربی گرا و سبک مدیریت مدیران با رضایت شغلی مدیران در مدارس ابتدایی منطقه ۱۹ تهران

هدف این پژوهش تعیین رابطه رهبری مربی گرا و سبک مدیریت مدیران با رضایت شغلی مدیران در مدارس ابتدایی منطقه ۱۹ تهران بود. روش تحقیق از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه مدیران مدارس دولتی و غیردولتی ابتدایی منطقه ۱۹ تهران که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود، روش نمونه گیری دردسترس بود و حجم نمونه با استفاده از جدول گرجسی مورگان ۲۴۸ نفر در نظر گرفته شد، جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه سبک های مدیریتی باردنز و متزکانس(۱۹۹۶)، پرسشنامه سبک مربیگری مک لین و همکاران (۲۰۰۵) و پرسشنامه رضایت شغلی هان (۲۰۲۰) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون) استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که بین رهبری مربی گرا با رضایت شغلی مدیران مدارس ابتدایی منطقه ۱۹ تهران رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. بین سبک مدیریت با رضایت شغلی مدیران مدارس ابتدایی منطقه ۱۹ تهران رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. بین سبک مدیریت با رهبری مربی گرا مدیران مدارس ابتدایی منطقه ۱۹ تهران رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری مربی گرا ، سبک مدیریت ، رضایت شغلی