آموزش خلاق و مبتنی بر نقش فعال معلم

تحلیل، ترکیب و بررسی همه جانبه مطالعات، مقالات و پژوهش های انجام شده در حوزه آموزش زبان و ادبیات فارسی، یافته های بسیار ارزشمند، کاربردی و روشنگری را در اختیار متخصصان تعلیم و تربیت قرار می دهد که نشان دهنده ضرورت تغییر مسیر سریع از آموزش سنتی به سوی آموزش خلاق و مبتنی بر نقش فعال معلم است. یکی از مهم ترین و پرتکرارترین یافته های پژوهشی، تایید و اثبات تاثیر شگرف، مثبت و معنادار روش های تدریس خلاق بر متغیرهای حیاتی و کلیدی دانش آموزان از جمله پیشرفت تحصیلی، درک مطلب، مهارت های ارتباطی و به ویژه افزایش چشمگیر انگیزه درونی آنان است (محمدی و همکاران، ۱۴۰۳). دانش آموزانی که در معرض آموزش های نوآورانه، تعاملی و مبتنی بر فناوری قرار می گیرند، نه تنها نمرات بهتری در آزمون های ارزیابی پایانی کسب می کنند، بلکه نگرش بسیار مثبت تر، مشتاقانه تر و عمیق تری نسبت به درس ادبیات و فرهنگ ملی خود پیدا کرده و از یادگیری لذت می برند. یافته ها به روشنی نشان می دهند که آموزش ادبیات هنگامی که با زندگی واقعی، دغدغه های روزمره، احساسات درونی و محیط دیجیتال دانش آموزان گره می خورد، از حالت یک تکلیف خشک و اجباری خارج شده و به یک تجربه زیسته، شیرین و معنادار تبدیل می گردد که اثرات آن تا سالیان متمادی در ذهن و روان فرد باقی می ماند. همچنین، بررسی روش های نوین آموزش زبان و ادبیات فارسی در مدرسه ثابت کرده است که تنوع در شیوه های ارائه محتوا و خروج از چارچوب یکنواخت کتاب درسی، میزان خستگی، حواس پرتی و دل زدگی فراگیران را به شدت کاهش داده و سطح مشارکت فعالانه آنان را در بحث های گروهی ارتقا می بخشد (صبوری خاص، ۱۴۰۲).