رویکردهای مبتنی بر هنر، بازی و تعاملات اجتماعی

علاوه بر فناوری، رویکردهای مبتنی بر هنر، بازی و تعاملات اجتماعی نیز بخش مهمی از روش های تدریس خلاق را تشکیل می دهند که اثربخشی آن ها در پژوهش های متعددی به اثبات رسیده است و باید بیشتر مورد توجه معلمان قرار گیرد. بررسی روش های نوین تدریس زبان و ادبیات فارسی نشان می دهد که روش هایی نظیر ایفای نقش، قصه گویی خلاق، بحث گروهی، بارش مغزی و یادگیری مشارکتی، تاثیر شگرفی بر ارتقای مهارت های کلامی، اعتمادبه نفس و جامعه پذیری دانش آموزان دارند (قنبری، ۱۴۰۲). یکی از این روش های بسیار جذاب و موثر، روش نمایش خلاق است که طی آن، دانش آموزان با قرار گرفتن در نقش شخصیت های داستان ها و متون ادبی، علاوه بر درک عمیق تر لایه های معنایی متن، مهارت های همدلی، کار تیمی و مدیریت هیجانات را نیز در عمل تمرین کرده و می آموزند. بررسی اثربخشی روش نمایش خلاق حتی در آموزش مباحث خشک و قاعده مندی نظیر دستور زبان نیز نتایج شگفت انگیزی به همراه داشته است و می تواند قواعد پیچیده را در قالب کنش های ملموس و بازی های زبانی برای فراگیران درونی سازی نماید (کوثری و بحرینی، ۱۴۰۲). همچنین، تلفیق ادبیات با سایر هنرها مانند نقاشی، موسیقی و خوشنویسی، از دیگر رویکردهای خلاقانه ای است که به دانش آموزان اجازه می دهد تا درک و دریافت شخصی خود از یک قطعه شعر یا نثر را در قالب های هنری دیگر بازآفرینی کرده و لذت خلق آثار بین رشته ای را تجربه کنند. تنوع بخشی به روش های تدریس و عبور از یکنواختی، کلید طلایی برای ورود به دنیای شگفت انگیز یادگیری خلاق است که نیازمند شجاعت، دانش و برنامه ریزی دقیق از سوی معلمان و مدیران آموزشی می باشد.