بررسی تاثیر تعامل فناوری، ویژگی های هوشی و سبک های یادگیری در شکل گیری تجربه های یادگیری موثر در دانش آموزان

تحولات سریع در حوزه فناوری و گسترش ابزارهای نوین آموزشی موجب شده است که شیوه های یادگیری دانش آموزان دچار دگرگونی های بنیادین شود. در چنین شرایطی، مسئله انطباق فناوری با ویژگی های فردی یادگیرندگان، به ویژه از نظر سبک های یادگیری و توانایی های شناختی، بیش از پیش اهمیت یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعامل میان فناوری های آموزشی، ویژگی های هوشی و سبک های یادگیری در شکل گیری تجربه های یادگیری موثر انجام شده است. ارائه اطلاعات از طریق کانال های دیداری، شنیداری و تعاملی به طور هم زمان می تواند موجب پردازش عمیق تر و انسجام ذهنی بهتر شود. طراحی مناسب چندرسانه ای علاوه بر اینکه بار شناختی غیرضروری را کاهش می دهد، توجه انتخابی را هدایت کرده و امکان ساخت طرح واره های پایدار را فراهم می کند. بنابراین، کیفیت طراحی محتوا در محیط های فناورانه یکی از عوامل کلیدی در موفقیت یادگیری محسوب می شود. فناوری آموزشی می تواند با فراهم سازی ابزارها و فعالیت های متنوع، نیازهای مرتبط با هوش های زبانی، منطقی، دیداری، موسیقایی، جسمانی، میان فردی و درون فردی را پوشش دهد. افزون بر این، همسان سازی فناوری با توان هوشی دانش آموزان کم توان یا پرتوان نقش مهمی در ایجاد عدالت آموزشی دارد؛ زیرا فناوری می تواند برای دانش آموزان کم توان محیطی ساده تر و قابل فهم تر، و برای دانش آموزان پرتوان محیطی چالش برانگیز و پژوهش محور فراهم کند. تعامل هم زمان فناوری، ویژگی های هوشی و سبک های یادگیری می تواند شرایطی ایجاد کند که تجربه یادگیری دانش آموزان به طور چشمگیری بهبود یابد. این تعامل منجر به افزایش انگیزه، مشارکت فعال، خودتنظیمی و علاقه پایدار به یادگیری می شود. بر اساس این نتایج، پیشنهاد می شود محیط های یادگیری فناورانه با تکیه بر اصول روان شناسی شناختی و تفاوت های فردی طراحی شوند تا فرآیند یاددهی – یادگیری برای طیف گسترده ای از دانش آموزان اثربخش تر، لذت بخش تر و پایدارتر گردد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، ویژگی های هوشی ، سبک های یادگیری ، تجربه های یادگیری ، دانش آموزان