مطالعه تاثیر حمایت های عاطفی و مشاورهای معلمان بر تداوم تحصیل دانش آموزان دختر بازمانده از تحصیل در مناطق حاشیه نشین چابهار

پدیده بازماندگی از تحصیل به ویژه در میان دانش آموزان دختر مناطق حاشیه نشین، یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی ایران است. شهرستان چابهار با دارا بودن ویژگی های جغرافیایی، اقتصادی و فرهنگی خاص، با نرخ بالای ترک تحصیل دختران مواجه است. این پژوهش به بررسی تاثیر حمایت های عاطفی و مشاوره ای معلمان بر تداوم تحصیل دانش آموزان دختر بازمانده از تحصیل در مناطق حاشیه نشین چابهار می پردازد. رویکرد پژوهش کیفی و از نوع مطالعه موردی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر بازمانده از تحصیل در مقطع متوسطه اول مناطق حاشیه نشین چابهار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه گیری به روش هدفمند انجام شد و ۲۰ دانش آموز، ۱۰ معلم و ۵ مشاور مدرسه در مصاحبه های نیمه ساختاریافته شرکت کردند. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. یافته ها نشان داد حمایت های عاطفی معلمان از طریق سه مکانیسم اصلی بر تداوم تحصیل تاثیر می گذارد: ایجاد حس تعلق و امنیت روانی، تقویت خودپنداره تحصیلی و انگیزه پیشرفت، و کاهش تعارضات خانواده-مدرسه. همچنین نتایج نشان داد که مشاوره های هدفمند معلمان، به ویژه در زمینه آگاه سازی خانواده ها از ارزش های آموزش دختران و حل مسائل اقتصادی-اجتماعی، نقش کلیدی در بازگشت و ماندگاری دانش آموزان در مدرسه ایفا می کند. بر اساس یافته ها، طراحی برنامه های توانمندسازی معلمان در حوزه هوش هیجانی و مشاوره، و ایجاد نظام حمایت های عاطفی ساختاریافته در مدارس حاشیه نشین پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی ، مشاوره تحصیلی ، بازماندگی از تحصیل ، دانش آموزان دختر ، مناطق حاشیه نشین ،