قدرت ایگو و سبک های مقابله ای: یک مطالعه همبستگی در زنان متاهل

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین راهبردهای مقابله ای و قدرت ایگو در زنان متاهل شهر بروجن بود. جامعه آماری پژوهش شامل ۳۸۴ زن متاهل ۲۵ تا ۳۵ ساله شهر بروجن در سال ۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه راهبردهای مقابله با استرس اندلر و پارکر (۱۹۹۰) و پرسشنامه قدرت ایگو مارک استروم و همکاران (۱۹۹۷) بود. برای تحلیل داده ها از روش الگویابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که سبک مقابله ای مسئله مدار رابطه مثبت و معناداری با قدرت ایگو دارد (۰۵/۰>P)، به طوری که افزایش استفاده از این سبک با افزایش سطح قدرت ایگو همراه است. همچنین سبک مقابله ای هیجان مدار رابطه منفی و معناداری با قدرت ایگو نشان داد (۰۵/۰>P)، به این معنا که افزایش استفاده از این سبک با کاهش قدرت ایگو مرتبط است. در مقابل، سبک مقابله ای اجتنابی رابطه معناداری با قدرت ایگو نشان نداد.به طور کلی، یافته های پژوهش نشان می دهد که نحوه مواجهه افراد با موقعیت های تنش زا می تواند با سطح قدرت ایگو در ارتباط باشد و استفاده از راهبردهای مقابله ای سازگارانه، به ویژه سبک مسئله مدار، با افزایش توانایی های تنظیمی و سازگاری روان شناختی همراه است.

کلیدواژه ها:

راهبردهای مقابله ای ، قدرت ایگو ، زنان متاهل.