نقش اضطراب والدین و معلمان در بروز اضطراب و کاهش عملکرد تحصیلی دانش آموزان

اضطراب به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات روانی در دوران تحصیل، تاثیرات عمیقی بر عملکرد و سلامت روان دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اضطراب والدین و معلمان در بروز اضطراب و کاهش عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، فرض بر این است که محیط های آموزشی و خانوادگی که با تنش و فشار روانی همراه هستند، به طور مستقیم بر سطح اضطراب فرزندان و در نتیجه بر تمرکز و یادگیری آن ها اثر منفی می گذارند. نتایج نشان می دهد که انتقال غیرمستقیم اضطراب از والدین به فرزندان، از طریق الگوبرداری رفتاری و واکنش های هیجانی، یکی از عوامل اصلی افزایش استرس در دانش آموزان است. همچنین، سبک مدیریت کلاس و انتظارات غیرمنطقی معلمان می تواند جوی از ترس و نگرانی را در مدرسه ایجاد کند که مانع از پردازش عمیق اطلاعات و یادگیری موثر می شود.یافته های این پژوهش بیانگر آن است که همبستگی معناداری میان اضطراب والدین و معلمان با افت عملکرد تحصیلی دانش آموزان وجود دارد. دانش آموزانی که در معرض فشارهای روانی مداوم از سوی اولیا و مربیان قرار دارند، نمرات پایین تری کسب کرده و دچار کاهش انگیزه و اعتمادبه نفس می شوند. در نتیجه، برای ارتقای سطح تحصیلی و بهداشت روان در مدارس، ضروری است که برنامه های آموزشی جهت مدیریت اضطراب برای والدین و معلمان تدوین شود تا بتوانند محیطی آرام و حمایتی را برای دانش آموزان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

اضطراب والدین ، اضطراب معلمان ، عملکرد تحصیلی ، بهداشت روان ، محیط آموزشی ، مدیریت استرس ، پیشرفت تحصیلی