تاثیر قصه گویی و کتاب خوانی بر رشد ذهنی دانش آموزان ابتدایی

قصه گویی و کتاب خوانی به عنوان ابزارهای موثر آموزشی، نقش تعیین کننده ای در رشد ذهنی دانش آموزان ابتدایی ایفا می کنند. این مقاله مروری با هدف بررسی نظام مند تاثیرات فعالیت های قصه محور بر رشد شناختی کودکان دبستانی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که تعامل منظم با قصه ها می تواند تا ۴۵ درصد بر رشد مهارت های زبانی (گسترش دایره واژگان، درک مطلب و بیان شفاهی)، ۳۵ درصد بر پرورش خلاقیت و تخیل، و ۳۰ درصد بر تقویت مهارت های حل مسئله تاثیر بگذارد.بررسی مطالعات انجام شده حاکی از آن است که مکانیسم های تاثیر قصه گویی در سه سطح عمل می کنند: ۱) سطح شناختی: فعال سازی شبکه های عصبی مرتبط با پردازش زبان و استدلال انتزاعی، ۲) سطح عاطفی: ایجاد پیوندهای هیجانی با محتوای آموزشی، و ۳) سطح اجتماعی: تقویت مهارت های ارتباطی و همدلی. همچنین، برنامه های کتاب خوانی مشارکتی که با فعالیت های پس از خواندن (مانند بحث گروهی، نمایش و بازآفرینی داستان) همراه باشند، تا ۵۰ درصد اثرگذاری بیشتری نسبت به روش های سنتی نشان داده اند.این پژوهش چالش های اجرایی شامل کمبود زمان اختصاص یافته به قصه گویی در برنامه های درسی، محدودیت منابع مناسب سنی و فقدان آموزش تخصصی برای معلمان را مورد تحلیل قرار می دهد. نتایج بر ضرورت گنجاندن جلسات منظم قصه گویی در برنامه هفتگی، ایجاد کتابخانه های کلاسی پویا و آموزش شیوه های خلاقانه کتاب خوانی تاکید دارد. پیشنهاد می شود مدارس با طراحی برنامه های تلفیقی که قصه ها را با اهداف درسی پیوند می زنند، گام های موثری در جهت بهینه سازی رشد ذهنی دانش آموزان بردارند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی آموزشی ، کتاب خوانی مشارکتی ، رشد شناختی ، دانش آموزان ابتدایی ، مهارت های زبانی.