تحلیل نقش فناوری های آموزشی در پرورش خلاقیت دانش آموزان

در عصر حاضر که فناوری به سرعت در حال تحول است و ساختارهای سنتی آموزش دستخوش تغییرات بنیادین شده اند، بهره گیری از فناوری های آموزشی به یکی از ارکان اساسی در فرایند یاددهی-یادگیری بدل شده است. در این میان، پرورش خلاقیت به عنوان یکی از اهداف کلیدی آموزش ابتدایی، بیش از پیش در کانون توجه متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. خلاقیت، که شامل توانایی تولید ایده های نو، تفکر واگرا و حل مسئله خلاقانه است، نیازمند محیط هایی یادگیری است که از تعامل، تجربه محوری، انعطاف پذیری و محرک های متنوع بهره مند باشند. فناوری های آموزشی همچون ابزارهای دیجیتال، نرم افزارهای طراحی، بازی های رایانه ای آموزشی، تخته های هوشمند، واقعیت افزوده و سامانه های یادگیری الکترونیکی می توانند شرایطی را فراهم آورند که در آن کودکان به شکلی فعالانه، کاوشگرانه و با آزادی ذهنی بیشتری به فرایند یادگیری بپردازند. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی به بررسی مطالعات و نظریه های موجود پیرامون تاثیر فناوری های آموزشی بر پرورش خلاقیت در دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. یافته های حاصل از بررسی پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که به کارگیری صحیح و هدفمند فناوری در محیط های آموزشی می تواند به گونه ای موثر در رشد مهارت های خلاقانه دانش آموزان ابتدایی نقش آفرینی کند، مشروط بر آن که زیرساخت های لازم، رویکردهای آموزشی خلاق محور، و توانمندسازی معلمان نیز به صورت هم زمان مورد توجه قرار گیرد. در پایان، مقاله به ارائه پیشنهادهایی برای ارتقای کیفیت بهره گیری از فناوری های آموزشی در راستای پرورش خلاقیت در مدارس ابتدایی می پردازد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، خلاقیت ، آموزش ، یادگیری فناوریمحور ، تفکر واگرا.