بررسی نقش مربی پرورشی در مدیریت رفتار دانش آموزان و ارتقای کیفیت محیطی مدرسه

مدیریت رفتار دانش آموزان و ایجاد محیط مدرسه ای سالم و کیفی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی محسوب می شوند و نقش مربی پرورشی در این زمینه به عنوان یک عنصر کلیدی و اثرگذار مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. مربی پرورشی، با بهره گیری از مهارت های مشاوره ای، روانشناختی و تربیتی، نقش واسطه ای میان دانش آموزان، معلمان و والدین ایفا می کند و با طراحی فعالیت های پرورشی، راهبردهای اصلاح رفتار و ایجاد فضای حمایتی، می تواند رفتارهای نامطلوب را کاهش داده و مهارت های اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان را ارتقا دهد. پژوهش های مروری نشان می دهند که فعالیت های مربی پرورشی نه تنها بر رفتار فردی دانش آموزان تاثیر مستقیم دارد، بلکه کیفیت محیط مدرسه را از طریق ایجاد تعاملات مثبت، کاهش تنش های رفتاری و تقویت فرهنگ مدرسه ای بهبود می بخشد. این مطالعه با مرور نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی به بررسی جایگاه، عملکرد و تاثیر مربی پرورشی در مدیریت رفتار و ارتقای محیط مدرسه پرداخته و چارچوبی تحلیلی برای فهم اهمیت این نقش در فرآیند تربیت و آموزش دانش آموزان ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهند که سرمایه گذاری در آموزش و توانمندسازی مربیان پرورشی، بهبود کیفیت محیط یادگیری و ارتقای رفتارهای مطلوب دانش آموزان را تسهیل می کند و نقش این گروه تربیتی در شکل دهی به فرهنگ مدرسه ای مثبت و حمایت کننده غیرقابل انکار است.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، مدیریت رفتار دانش آموزان ، کیفیت محیط مدرسه ، رفتار اجتماعی ، آموزش و پرورش ، یادگیری فعال.